ဂ်ပန္ေတြ သိပ္ လုိခ်င္ေနၾက တဲ့ တန္ဖုိးႀကီး မားတဲ့ ရခိုင္ကေနပူေတာင္အေျကာင္း !!!

ေနပူေတာင္ေက်ာက္သည္ ထံုးေက်ာက္အမ်ဳိးအစားတြင္ ပါ၀င္သည္။

အေပၚယံေက်ာက္စ၊ ေက်ာက္နမ်ား ကိုၾကည့္၍ ႏို႔ႏွစ္ေရာင္၊ ေက်ာက္ညိဳေရာင္၊ အုန္းခံြေရာင္ႏွင့္ ေခ်ာ့ကလက္အေရာင္မ်ားအျဖစ္ အၾကမ္းဖ်င္း ခြဲျခားႏိုင္သည္။

ေက်ာက္လႊာမ်ားသည္ အညိဳေရာင္၊ အျဖဴေရာင္၊ နီညိဳေရာင္၊ နက္ျပာေရာင္၊ ေခ်ာ့ကလက္ေရာင္ရင့္ရင့္စသည္ျဖင့္ အေၾကာလႊာမ်ား ျဖာထြက္ေနသည္မွာ ေက်ာက္သား၏အလွကို ပဏာရေစပါသည္။

ေက်ာက္သားမ်ားထဲတြင္ ေယွလေက်ာက္ (Copper Cretaceous)၊ သဲေက်ာက္ (Agillaceous)၊ ကယ္လ္စီယမ္ကာဗြန္နိတ္၊ အလူမီနီယံေအာက္ဆိုဒ္၊ ဆာလ္ဖာဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္၊ ဆိုဒီယံမိုေနာက္ဆိုဒ္ အစ႐ွိေသာ ျဒပ္ေပါင္းမ်ားျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းထားေၾကာင္း ေတြ႔ရသည္။

ေယွလေက်ာက္သည္ ႏွစ္သန္း(၇၀)မွ (၁၃၅)သန္းႏွင့္ သဲေက်ာက္သည္ ႏွစ္(၂၅)သန္းမွ သန္း(၆၀)ေက်ာက္မ်ား ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။

ေနပူေတာင္ လမ္းခင္းေက်ာက္

၁၉၆၂-ခု၊ မတ္လ (၂)ရက္ေန႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေန၀င္းဦးေဆာင္ေသာ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ အာဏာသိမ္းခ်ိန္အထိ ေတာင္ဂုတ္ေတာင္ၾကားလမ္းသည္ လွည္းလမ္းသာသာ႐ွိခ့ဲသည္။

ေႏြရာသီ၌ ခ်က္ပလက္အင္ဂ်င္သံုးကား၊ ေဒါ့ဂ်က္ေခါင္းတိုကားမ်ား သံုးည၊ ေလးညခန္႔အိပ္၍ ျဖတ္သန္းစျပဳလာသည္။

ဆင္အုပ္ႀကီးမ်ားႏွင့္ လူသားစား ကိုးေတာင္က်ားႀကီးမ်ား၏ အႏၲရာယ္ကား ႀကီးမားလြန္းလွ၏။

ဒုတိယ ကမာၻစစ္ အဂၤလိပ္တို႔ အိႏိၵယသို႔အဆုတ္၊ ဂ်ပန္အ၀င္ ဗမာျပည္မွ ေျပးလာၾကေသာ ကုလားမ်ဳိးစံု (အိႏိၵယ၊ ပါကစၥတန္၊ ဘဂၤါလီ) ရာေပါင္း၊ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာသည္ အုပ္စုလိုက္၊ အဖြဲ႔လိုက္ ေတာင္ဂုတ္ေတာင္ ၾကားလမ္းတေလွ်ာက္ ႐ိုးမကိုေက်ာ္ျဖတ္ၾကသည္။

႐ုိးမက်ားႀကီးမ်ားသည္ ထိုစဥ္ကပင္ လူသားအရသာ ကို ေကာင္းမွန္းသိၿပီး ၀၀ႀကီးစားဖူးခ့ဲၾကသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ေနာက္ပိုင္းေဒသခံတို႔ လွည္းအုပ္၊ ႏြားအုပ္ႀကီးမ်ားႏွင့္ ကူးသန္းသြားလာၾကေသာအခါ သတိႀကီးစြာထား၍ ကာကြယ္သြားလာခ့ဲၾကသည္။

ကၽြႏု္ပ္ဖခင္၏ ေတာင္ၾကားခရမ္းလမ္းကို စက္ဘီးျဖင့္ျဖတ္သန္း အေတြ႔အႀကံဳမ်ားအား ထိတ္လန္႔ရင္ဖိုဖြယ္ နားေထာင္ခ့ဲရဘူးသည္။

က်ားႏွင့္ရင္ဆိုင္ေတြ႔ရပံု၊ သံုးေလးရက္ခရီး သစ္ပင္ျမင့္ျမင့္ေပၚ လင့္စင္ထိုး၍ အိပ္ရပံုတို႔မွာ မဟာစြန္႔စားခန္းႀကီးမ်ားပင္။

၁၉၆၃-ခုႏွစ္ စာသင္ႏွစ္မွစ၍ ေတာင္ကုတ္အထက္တန္းေက်ာင္းႀကီး စဖြင့္ခ့ဲသည္။

ေနာက္ထပ္ (၅)ႏွစ္ (၆)ႏွစ္ခန္႔ေလာက္တြင္ က်ယ္ေလာင္ျပင္းထန္ေသာ ေပါက္ကြဲသံႀကီးမ်ားသည္ ဆရာ/ဆရာမမ်ားႏွင့္ ေက်ာင္းေတာ္သူ၊ေက်ာင္းေတာ္သားတို႔ကို မၾကာမၾကာ အထိတ္တလန္႔ ျဖစ္ေစခ့ဲ၏။

မိုင္(၃၀)ခန္႔အကြာ ႐ိုးမေတာင္ေပၚမွ ပ်ံ႕လြင့္လာေသာ မိုင္းဗံုးခြဲသံကို ႏွစ္စဥ္ဆက္တိုက္ ၾကားေနခ့ဲၾကရ သည္။

မိုင္းခြဲသံၾကားတိုင္း “အေ၀့…ေနပူေတာင္က၊ အေ၀့…ေနပူေတာင္က”ဆိုေသာ အာေမဋိတ္ျဖင့္ ေနပူေတာင္ကို ကၽြမ္း၀င္ေနၿပီး ျဖစ္ခ့ဲၾကသည္။

ရခိုင္႐ုိးမေတာင္တန္းသည္ တြန္႔ေခါက္ေတာင္တန္းႀကီးျဖစ္သည္။ အနည္က်ေက်ာက္မ်ားျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းထားသျဖင့္ အေပၚယံေျမလႊာကို သည္းထန္ေသာ ရခိုင္မိုးက တိုက္စားသည္။

အၿမဲစိမ္းသစ္ေတာ၊ ၀ါးေတာႀကီးမ်ား ထူထပ္စြာ ေပါက္ေရာက္ခ့ဲသည္။

ငယ္စဥ္ဘ၀က ႐ိုးမကို ေဒါ့ဂ်စ္ေခါင္းတိုကားျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ကုန္းလမ္းသယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရးေကာ္ပိုေရး႐ွင္းပိုင္ အာရ္တီစီဆိုေသာ ကားမ်ားျဖင့္ လည္းေကာင္း ျဖတ္ဘူးခ့ဲသည္။

စိမ္းလန္းစုိေျပေသာ ႐ိုးမ၏ အေအးဓါတ္ေၾကာင့္ မိုးတိမ္တိုက္ႀကီးတို႔သည့္ ျမင့္ျမင့္မားမား မေ႐ြ႕လ်ားႏိုင္ခ့ဲၾကေခ်။

အျမင့္ေပ (၂၀၀၀)ေက်ာ္၊ (၃၀၀၀)ၾကားေလာက္ေသာ ႐ိုးမကားလမ္းေပၚမွ ေတာင္ေအာက္ေျခ၌ မိုး႐ြာေနသည္ကို ျမင္ဖူးခ့ဲသည္။

တစ္ခါတစ္ရံ ေကာင္းကင္မွေလယာဥ္ပ်ံတို႔ မိုးတိမ္တုိက္ကိုေဖာက္ထြက္လာမႈအား ႐ိုးေက်ာ္ကားမ်ား ႀကံဳေတြ႔ရ၏။

ျမဴဆိုင္းလြန္းသျဖင့္ ကားရပ္၍ အခ်ိန္အတန္ၾကာ ေစာင့္ဆိုင္းခ့ဲရသည္လည္း ႐ွိသည္။

ေတာင္ကုတ္ေတာင္ၾကားလမ္းေျမ၏ ေအာက္ခံကို (၁၀)လက္မ၊ (၉)လက္မမွသည္ အားလူးေက်ာက္ေခၚ အ႐ြယ္အစားအတိမ်ဳိးစံု၊ဆိုဒ္စံုေက်ာက္ျဖင့္ အမာခံျပဳရသည္။ ေဘးေရႏွဳတ္ေျမာင္းမ်ား ေဖာက္ရသည္။

လမ္းခင္းေက်ာက္မ်ား ႐ွာေဖြစုေဆာင္းထုခြဲ၍ က်င္းဖြဲ႔ထားရသည္။ ေတာေတာင္၊ လွ်ဳိေျမာင္၊ ေခ်ာက္ကမ္းပါး အစ႐ွိသည္သို႔ လမ္းခင္းေက်ာက္မ်ားအတြက္ လမ္းေဖာက္ရသည္။

စရိတ္၀င္သည္။ လက္၀င္သည္။ ပင္ပန္းခက္ခဲ လြန္းခ့ဲၾကသည္။

ေနပူေတာင္သို႔ (၂)မိုင္ေက်ာ္ခန္႔ခရီးကို လမ္းေဖာက္၊ မုိင္းခြဲ၊ ေက်ာက္ထု၊ က်င္းဖြဲ႔၊ လမ္းေဘးပံုကတည္းက စရိတ္မ၀င္၊ လက္မ၀င္၊ ပင္ပန္းခက္ခဲမွဳ ေလ်ာ့ပါးသြားခ့ဲၾကၿပီ ျဖစ္၏။

ေတာင္ဂုတ္ေတာင္ၾကားလမ္း၏ ေနရာအစိတ္အပိုင္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားသည္ ေၾကြထည္ေရာင္ ေျပာင္လက္ေန၏။

မာဘဲလ္ေက်ာက္၏ တန္ဖိုးကို မသိ၍ပင္ေလာ၊ သိသိႀကီးႏွင့္ အသံုးမျပဳတတ္၍ပင္ေလာ ဆိုသည္ကို ထိုေခတ္ ထိုအခါက ႏိုင္ငံ၀န္ထမ္း ဦးေဆာင္ဦး႐ြက္ျပဳသူ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားသာ သိၾကေပေရာ့မည္။

စစ္အာဏာသိမ္း ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားသည္ ျမန္မာ့ဆို႐ွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီကို ဖြဲ႔စည္းတည္ေဆာက္သည္။ စစ္တိုင္းႀကီးမ်ားဖြဲ႔၍ အုပ္ခ်ဳပ္ေနရာမွ တိုင္း(၇)တိုင္း၊ ျပည္နယ္ (၇)ျပည္နယ္ခြဲ၍ ျပည္ေထာင္စု အမည္ခံသည္။

ရခိုင္႐ိုးမ အေ႐ွ႔ဖက္ျခမ္း ဆင္တဲ၊ ဥသွ်စ္ပင္၊ ထံုးဘို၊ ကၿမိဳင္ အစ႐ွိသည္ျဖင့္ ႐ိုးေတာင္ေျခအေ႐ွ႔ဘက္ျခမ္းတြင္ ကာကြယ္ေရး စစ္လက္နက္ပစၥည္းစက္႐ံုမ်ား၊ အႀကီးစား စက္ပစၥည္းထုတ္လုပ္ေရးစက္႐ံုမ်ား အစီအရီ တည္ေဆာက္လာသည္။

ဂ်ပန္ႏွင့္ ဂ်ာမန္လူမ်ဳိး ပညာ႐ွင္မ်ား ေရာက္႐ွိလာသည္။

ေနပူေတာင္ မာဘဲလ္ေက်ာက္ အဖိုးတန္ပံုကို ထိုထိုေသာ လူမ်ဳိးတို႔ေျပာျပမွ သိခ့ဲရသေလာဟု ေမးခြန္းထုတ္စရာ ျဖစ္ခ့ဲ၏။

ဂ်ပန္လူမ်ဳိးတို႔ ကမာၻေက်ာ္ငပလီသို႔ ေရခ်ဳိးဆင္းရန္ ေတာင္ကုတ္ေတာင္ၾကားလမ္းကို ျဖတ္ၾကၿပီ။

႐ိုးမေတာင္ေပၚမွ ေအးျမေသာ အေတြ႔အထိႏွင့္ ပႆဒျဖစ္ဖြယ္႐ွဳခင္းတို႔ကို ေတြ႔ထိခံစားႏိုင္ၾကရန္ ကားမ်ားကုိ လမ္းေဘးရပ္၍ ဆင္းေလွ်ာက္ၾကသည္။

ထိုစဥ္က ရခိုင္႐ိုးမေတာင္ေၾကာႀကီးတစ္ခုလံုး သစ္ေတာ၊ ၀ါးေတာႀကီးမ်ား ထူထပ္စြာ ေပါက္ေရာက္ေန သည္။ လူသံုးေလးေယာက္ဖက္ လံုးပတ္ခန္႔ႀကီးမ်ားၿပီး ေခါင္းေပါင္းကၽြတ္မွ် ေမာ္ၾကည့္ရေသာ အဖိုးတန္သစ္ပင္ႀကီးမ်ားကိုၾကည့္ကာ ျပည္တြင္းထုတ္ကုန္အမ်ဳိးမ်ဳိးအျဖစ္ ေ၀ဖန္သံုးသပ္ၾကသည္။

စိတ္ကူးျဖင့္ စကၠဴစက္႐ံုႀကီးမ်ား တည္ေဆာက္ၾကသည္။ ေတာင္စဥ္၊ ေတာင္ၾကားတစ္ေလွ်ာက္ ဒလေဟာစီးဆင္းၿပီး ျမစ္ေခ်ာင္း၊ သမုဒၵရာႀကီးအထိ စီး၀င္သြားေသာ မိုးေရမ်ားကိုၾကည့္ကာ စိတ္မွန္းျဖင့္ ေရကာတာႀကီးမ်ားဆည္၍ မိုးေရဂါလံပမာဏကိုလည္း မွန္းဆၾကသည္။

ေၾကြထည္ေရာင္ေပါက္ေနေသာ ႐ိုးမလမ္းကို အာ႐ံုစူးစိုက္မိသည္။ လမ္းေဘးထုခြဲ စုပံုထားေသာ ေက်ာက္စေက်ာက္နမ်ားကို ေကာက္ယူသံုးသပ္သည္။ ဤမာဘဲလ္ေက်ာက္မ်ား အဘယ္ အရပ္က ထြက္႐ွိသနည္း။ စူးစမ္းလိုအသိျဖင့္ ေနပူေတာင္႐ွိရာသို႔ ကားမ်ားျဖင့္ ၀င္ၾကည့္သည္။

မာဘဲလ္ေက်ာက္ေဆာင္ႀကီးကို မိုင္းျဖင့္ခြဲ၍ အ႐ြယ္အစားဆိုဒ္စံု ထုဆစ္ေနၾကသည္ကို ျမင္ေတြ႔ရေသာအခါ ရင္ဘတ္ကိုထု၍ ေျပးထြက္လာၾကသည္။ ေက်ာက္စနမူနာမ်ားကို ေကာက္ယူၿပီး ဂ်ပန္သံ႐ံုးမွတစ္ဆင့္ သူ႔ႏိုင္ငံဂ်ပန္သို႔ အျမန္ဆံုးပို႔သည္။

မာဘဲလ္ေက်ာက္ ၀ယ္ယူေရးကိုယ္စားလွယ္မ်ား အေျပးအလႊား ေရာက္လာ ၾကသည္။

အေပၚယံမ်က္ျမင္ အေနအထားကို ၾကည့္႐ွဳသည္။ သံုးသပ္ပိုင္းျဖတ္၍ ၀ယ္ယူရ႐ွိေရး ကမ္းလွမ္း သည္။ ေဒၚလာကုေဋေပါင္းမ်ားစြာ တန္သည္ ဟူသတတ္။

အေရာင္းအ၀ယ္၊ အေလွ်ာ့အတင္း၊ အညွိအႏွိဳင္း

၁၉၇၀-ျပည့္လြန္ တစ္ႏွစ္ခန္႔ျဖစ္မည္။ ဗိုလ္တစ္ေထာင္သတင္းစာ၏ ေ႐ွ႔မ်က္ႏွာဖံုး၌ လက္မ၀က္ခန္႔ စာလံုးမဲႀကီးျဖင့္ “ျပည္ခ႐ိုင္၊ ပန္းေတာင္းၿမိဳ႔အပိုင္ မိုင္(၇၀)အကြာ ရခိုင္႐ိုးမေပၚမွာေတြ႔႐ွိ၊ ေဒၚလာ ကုေဋ(၉၀၀)တန္ဖိုး႐ွိ ေနပူေတာင္မာဘဲလ္ေက်ာက္ေဆာင္ႀကီး”ဟု ပါ႐ွိလာသည္။

ျပည္ခ႐ိုင္၊ ပန္းေတာင္းၿမိဳ႔အပိုင္ မိုင္(၇၀)အကြာဟုဆိုသျဖင့္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ ၿမိဳ႔နယ္တြင္း မိုင္(၃၀)ခန္႔အကြာက မိုင္းခြဲ၊ ေက်ာက္ထု၊ လမ္းခင္းေနေသာ ေနပူေတာင္မျဖစ္ႏိုင္။ အျခားေနပူေတာင္တစ္ခုသာဟု မွတ္ယူခ့ဲၾကသည္။ အမွန္မွာ ကၽြႏု္ပ္တို႔ ၿမိဳ႔နယ္အပိုင္ ေနပူေတာင္မွ ေနပူေတာင္အစစ္ပင္ျဖစ္၏။

၁၉၇၃-၇၄ တြင္ ျမန္မာ့ဆို႐ွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီကို ဖြဲ႔စည္းကာ ရခိုင္တိုင္းကို ရခိုင္ျပည္နယ္အျဖစ္ သတ္မွတ္ခ့ဲသည္။ စစ္ဗိုလ္ႀကီးမ်ားကို ေဘာင္းဘီခၽြတ္ခိုင္းကာ အရပ္၀တ္ ၀တ္ေစၿပီး ျပည္နယ္ပါတီေကာင္စီထိပ္ပိုင္းဥကၠဌ၊ အတြင္းေရးမွဴးေနရာမ်ားကို ယူခိုင္းထားသည္။

အလယ္အလတ္ပိုင္းႏွင့္ ေအာက္ေျခပိုင္းတြင္ ႏိုင္ငံေရးကို သိနားလည္ျခင္းမ႐ွိသူ သို႔မဟုတ္ သိနားလည္ေသာ္လည္း လူႀကီးလုပ္စားရန္ ေ႐ြးစရာ လမ္းမ႐ွိသျဖင့္ ပါ၀င္သူ အမ်ားစုျဖစ္သည္။

ေ႐ြးစရာလမ္းမ႐ွိသျဖင့္ ရႏိုင္သမွ်ေလာက္ေတာ့ ၿမိဳ႔နယ္အက်ဳိးကို ေဆာင္႐ြက္ရန္ဟူေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ ပါ၀င္သူတစ္ရာခိုင္ႏွဳန္းမွ်ပင္ ျပည့္ေခ်မည္မဟုတ္။

မည္သို႔ဆိုေစကာမူ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္၊ ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ အမည္ခံထားသျဖင့္ ၿမိဳ႕နယ္အက်ဳိးအတြက္ ေတာင္းဆိုမႈျပဳခ့ဲသူတို႔ကား ႐ွိေတာ့႐ွိ၏။

လက္ခ်ဳိးေရတြက္၍ ရ၏။ တစ္ဖက္မွ ေနပူေတာင္ကို ေစ်းျဖတ္၀ယ္ယူႏိုင္ေရးအတြက္ ဂ်ပန္တို႔ကႀကိဳးစားၾကသည္။

ေနပူေတာင္ေက်ာက္ ေဒၚလာမ်ားစြာတန္ဖိုး႐ွိသည္ဟု ဆိုလိုက္သည္ႏွင့္ ေအာက္ေျခမွပုဂၢိဳလ္တစ္ခ်ဳိ႕က လမ္းေဘး၌စုပံုထားေသာ ေနပူေတာင္အႏြယ္၀င္ ေက်ာက္တံုးေက်ာက္ခဲကိုမဆို မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္မွ် မေကာက္ရ၊ မကိုင္ရ၊ မသယ္ေဆာင္ရ။

ေက်ာက္ပံုအနီး ကားမရပ္ရဟူ၍ ႏွဳတ္မိန္႔ထုတ္ၾကသည္ ဆိုသတတ္။

မၾကာျမင့္မီကာလအတြင္း ထိုစဥ္က ဂ်ပန္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္တာနာကာ ဦးေဆာင္ေသာ ေနပူေတာင္ မာဘဲလ္ေက်ာက္ ၀ယ္ယူေရးအဖြဲ႔ ေရာက္႐ွိလာခ့ဲေၾကာင္း ၾကားလိုက္ရသည္။

တစ္ပါတီစစ္အာဏာ႐ွင္အုပ္ခ်ဳပ္မွဳေအာက္တြင္ သတင္းစကားစမ်ား ပ်ံ႔လြင့္ထြက္လာသည္။

ထို႔အတြက္ေၾကာင့္ အဘယ္မွ်ေလာက္ထိ မွန္ကန္မည္ဆိုသည္ကို စံတစ္ခုထား၍ေတာ့ မရႏိုင္ေပ။

ဂ်ပန္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ တာနာကာက ၀ယ္ယူေရးအတြက္ ညွိဳႏွိဳင္းေျပာဆုိၾကရာတြင္ ဂ်ပန္ႏွင့္ျမန္မာသည္ ယခုမွ ထိေတြ႔ဆက္ဆံၾကရသည္မဟုတ္။

လြန္ခ့ဲေသာ (၁၇)ရာစု အလယ္ခန္႔ေလာက္ကပင္ ဂ်ပန္လူမ်ဳိး ဆာမူ႐ိုင္းစစ္သည္မ်ား ရခိုင္ဘုရင္ထံ စစ္မွဳထမ္းခ့ဲၾကေၾကာင္း ပါ၀င္သည္ဟုဆိုသည္။

ဂ်ပန္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ တာနာကာက ေနပူေတာင္ မ်က္ျမင္အ႐ွိ ေက်ာက္တစ္ေဆာင္လံုးကိုတြက္ခ်က္ၿပီး ၀ယ္ယူေရးစာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္လိုသည္။

သက္ဆိုင္ရာ ျမန္မာအစိုးရဘက္မွ လက္မခံသျဖင့္ ေနာက္ဆံုး ေလးပံုတစ္ပံု အေရာင္းအ၀ယ္ျပဳလုပ္ရန္ သေဘာတူၾကေၾကာင္း သိ႐ွိရသည္။ ထိုစဥ္က ကာလေပါက္ေစ်း (၁)ကုဗမီတာလွ်င္ (၁၂၉၈ိ/ ၄၀ါး)ျဖင့္ တြက္ခ်က္လွ်င္ အေမရိကန္ေဒၚလာ သန္း(၉၀၀၀)႐ွိသည္ဟု သိရ၏။ ေျမလႊာေပၚထိုးထြက္ေနေသာ မ်က္ျမင္အ႐ွိ ေက်ာက္သားကုဗေပမွာ (၃၄၉)သန္း၊ (၂)သိန္း၊ (၃)ေသာင္း၊ (၇)ေထာင္၊ (၅)ရာ႐ွိေၾကာင္း ဆို၏။

ျမန္မာ၊ ဂ်ပန္ ေရာင္းသူႏွင့္၀ယ္သူတို႔ အျပန္အလွန္ အေလွ်ာ့အတင္း အက်ဳိးအျမတ္ ညွိႏွိဳင္းၾကသည္။ ဂ်ပန္က ၀ယ္ယူခြင့္ရ႐ွိေသာ ေလးပံုတစ္ပံုကုိ ေတာင္ကုတ္မွသံတြဲ ေမ႐ိုးေဘးသေဘၤာဆိပ္သို႔ ရထားလမ္းေဖာက္မည္။

ထိုမွ သေဘၤာႀကီးမ်ားႏွင့္ ဂ်ပန္သို႔ ပို႔ေဆာင္မည္ဟု ဆိုသည္။ ျမန္မာဘက္မွ ဧရာ၀တီျမစ္ကူးတံတား ထိုးေပးေစလိုသည္။ ၿပီးမွ ျပည္ၿမိဳ႔မွ ရန္ကုန္သို႔ ရထားလမ္းပိုင္း တိုးတက္ေကာင္းမြန္ေအာင္ ျပဳလပ္ေစၿပီး ၾကည့္ျမင္တုိင္ဆိပ္ကမ္းမွ ဂ်ပန္သို႔ သယ္ယူၾကေစလိုသည္။

ဂ်ပန္တို႔ အလိုက်ဆိုလွ်င္ ခရီးတိုႏွင့္ သေဘၤာေပၚသို႔ေရာက္႐ွိၿပီး ကုန္က်စရိတ္သက္သာကာ အက်ဳိးအျမတ္ပို၍႐ွိမည္။ ေဒသခံတို႔ အလိုအရဆိုလွ်င္ ေတာင္ကုတ္-သံတြဲေဒသ၏ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးကို ျမင္ေတြ႔ႏိုင္မည္။

ျမန္မာတို႔အလိုအရ ထိုစဥ္က ျမစ္ႀကီးမ်ားကို ကူးျဖတ္ေသာ တံတားဆိုသည္မွာ စိတ္ကူးယဥ္အိပ္မက္မွ်သာ ျဖစ္သျဖင့္ ဂ်ပန္တို႔၏ မာဘဲလ္ေက်ာက္ မက္ေမာလိုခ်င္မွဳကို အေျချပဳ၍ ျပည္-ရန္ကုန္လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လံုး၏ ဖြံ႔ၿဖိဳးမွဳကို ရေအာင္ယူလိုဟန္တူသည္။

ဂ်ပန္တို႔သည္ ေနပူေတာင္ေက်ာက္ကို လိုခ်င္လြန္းသျဖင့္ မဆလ စစ္အစိုးရ၏ လိုလားမွဳမွန္သမွ်ကို လိုက္ေလ်ာကာ ေလးပံုတစ္ပံု၀ယ္ယူေရး စာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆိုလိုက္ၾကေၾကာင္း ၾကားသိလိုက္ရ၏။

သို႔ေသာ္ ဂ်ပန္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ တာနာကာ ဂ်ပန္သို႔ျပန္ေရာက္ၿပီး မၾကာခင္အတြင္း ထိုစဥ္က ျပင္သစ္ပိုင္ ေလာ့ဟိေလယာဥ္ကုမၸဏီမွ လာဘ္စားမွဳျဖင့္ ျပဳတ္သြားသည္ဆို၏။

ေနာက္တက္လာေသာ ဂ်ပန္အစိုးရသစ္မွ တာနာကာႏွင့္ခ်ဳပ္ဆိုခ့ဲေသာ စာခ်ဳပ္အတိုင္း ၀ယ္ယူေရးကို ဆက္လက္ လုပ္ေဆာင္ရန္႐ွိေသာ္လည္း ဧရာ၀တီျမစ္ကူးတံတားကိုမူ ျမန္မာအစိုးရက ထက္၀က္က်ခံရန္ အဆိုျပဳေၾကာင္းၾကားရသည္။

ထိုစဥ္က အစိုးရသည္လည္း တစ္ပါတီစစ္အာဏာ႐ွင္ အရပ္သားတစ္ပိုင္း အစိုးရသာျဖစ္ၿပီး ႏိုင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး အက်ပ္အတည္းႏွင့္ ျပည္တြင္းစစ္ မီးေတာက္မီးလွ်ံၾကား ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မွဳအနည္းဆံုးႏိုင္ငံဘ၀သို႔ ေလွ်ာဆင္းေနၿပီျဖစ္၏။

ထို႔ေၾကာင့္ ျမစ္ကူးတံတားကုန္က်စရိတ္ကို က်ခံႏိုင္ျခင္းမ႐ွိသျဖင့္ ေနပူေတာင္ မာဘဲလ္ေက်ာက္အေရာင္းအ၀ယ္ ရပ္ဆိုင္းသြားခဲ့ရေလေတာ့သည္။

ဦးျမင့္ေဆြေမာင္ (၀ိဇၨာ-သမိုင္း)
ဘြဲ႔ယူမွတ္ပံုတင္အမွတ္ – ၇၈၃၉၇(၇၈/၇၉)

ေထာင္၀င္အမွတ္ – ၅၃၁၇/စီ (၈၆/၈၈)
#က်မ္းကိုးစာရင္း

ျမန္မာႏိုင္ငံသမိုင္းမစတင္မီေခတ္

လြန္ခ့ဲေသာ ႏွစ္သန္း (၁၆၀)က ျမန္မာျပည္
ဘူမိေဗဒ သုေတသနဂ်ာနယ္

ေနပူေတာင္အလွဆင္ေက်ာက္-လင္းေနာင္(ေတာင္ကုတ္)
ရခိုင္ျပည္နယ္ ပထ၀ီအေနအထား

ဘ၀တစ္သက္တာ မွတ္တမ္း
ျမန္မာပုိ႔စ္ဂ်ာနယ